4 euro voor een nachtzoen van de stewardess

Nog even en dag lig ik op Curaçao lekker te bakken. Zo’n reis is een flinke investering, maar wel eentje waar je heel blij van wordt. Sterker nog, de reisorganisatie belooft dat die mijn lach gaat ontdekken. Nu ben ik die niet zo vaak kwijt want ik ben eigenlijk een best vrolijke jongen.

Het boeken van die reis ging lekker eenvoudig. Formuliertje invullen op internet. Op het tweede formuliertje mochten we de vliegmaatschappij kiezen. Nouja, kiezen… de enige keuze was TUI Fly, daar moet je wel 140 euro voor bijbetalen. Niet erg… je vliegt met een Dreamliner en bijbetalen betekent meestal premium. En premium? Dat mag op vakantie.

Maar de kofferruimte is wel schaars in zo’n mooie Dreamliner… Want, op de volgende pagina’s mochten we aangeven hoeveel koffers we mee gingen nemen. Daar ging het premium-wow-gevoel naar het Ryanair-trek-je-portomonee-gevoel. Dit vond ik echt wel een beetje raar… Immers, wie gaat er nou tien dagen naar Curacao zonder bagage? Als je voor een naakt-dating programma naar de Filipijnen vliegt snap ik dat de bagage niet inclusief is. Maar bij deze vrolijk lachende vakantieboer is het gewoon nog 20 euro per persoon per vlucht aftikken.
Die schade is natuurlijk nog te overzien. Maar dit soort Ryanair achtige toestanden verwacht je niet in de prijsklasse waarin je shopt (en voor hebt bijbetaald).

Nu we bijna gaan vliegen had Mister TUI een verrassing voor ons (en onze 340 medepassagiers): we mogen alvast onze stoelen uitzoeken. Prima idee, want zo weet je zeker dat je naast elkaar komt te zitten. Bijbetalen voor een raamplaats, bijbetalen voor een plaatsje bij de nooduitgang… maar wacht even… zelfs voor een standaardplaats moet je bijbetalen: 44 euro(!) om een standaardplekje naast elkaar te reserveren.

Vóór ik gister aan de slag ging met de vliegtickets was ik nog aan het lachen… maar het lachen vergaat je als blijkt dat TUI niets geeft om jou als klant maar bij iedere vervolgstap alleen maar geinteresseerd is in je portomonee. Discover your smile? Ammehoela.

Ik heb TUI natuurlijk laten weten dat ik dit een bizar en hypercommercieel beleid vind, en dat ik hoop dat het een vergissing is. Maar nee hoor. De enige conclusie die TUI op Twitter voor me heeft is dat ze het jammer vinden dat ik er zo over denk.

Excursie
Mijn schoonzusje vertelde mij dat ze ook eens op vakantie is geweest met TUI. Tijdens die vakantie kreeg ze van de TUI-host te horen dat het heel onverstandig is om excursies “op straat” te boeken. Dat is gevaarlijk en met niet kosjere bedrijven. Dus braaf boekte ze een excursie bij de TUI-reisleiding á 35 euro.

Eenmaal opgepikt voor de excursie bleek ze de excursie samen met mensen te doen die deze “op straat” hadden geboekt voor nog geen twintig euro.

 

De enige vraag die nu nog rest is: wanneer is de volgende keer dat TUI wil dat ik mijn portemonnee trek. Kussens op je hotelkamer, flesjes water á 13,92 aan boord van de Dreamliner, 4 euro voor een nachtzoen van de stewardess (die was bij de Busreis van Solmar gratis én verplicht)… ik ga me nergens meer over verbazen tijdens mijn vakantie. En proberen te genieten…. het enige wat ik zeker weet: ik heb TUI niet nodig om te lachen.

Tim Bleghman.

Tweet van Tim Hofman (@DeBroerVanRoos)
Tweet van Tim Hofman (@DeBroerVanRoos)

Tim Hofman, bij Spuiten en Slikken leert hij aan de kijkende jeugd dat Spuiten en Slikken super cool is. Maar vandaag leert hij ons iets nieuws: als je als 12 jarige prinses van klassieke muziek houdt dan ben je een bitch. Volgens Tim Hofman is het beter als een meisje van 12 aan Justin Bieber gaat voelen. Aldus hijzelf.

Goedkoop scoren over de rug van een kind. Niet meer, niet minder. Het is totaal kansloos om een meisje van 12 dat zich niet kan verweren een bitch te noemen. Dat gezegd hebbende vind ik iets anders nog veel erger;

Tim Hofman is van mening dat een meisje van 12 niet van klassieke muziek mag houden. Waar bemoei je je mee Tim? Op je BNN profiel lees ik dat je later Benjamin Burton wil worden. Ik hoop het van harte. Met zo’n vreemde kijk op de wereld zou het niet onverstandig zijn dat je gauw weer een stuk jonger wordt en daarmee onvruchtbaar.

Ik zie de 12e verjaardag van je kind al voor me; een stel hoeren en het eerste lijntje coke. Je kind moet namelijk super cool opgevoed worden en mag absoluut niets te maken hebben met creatieve kunsten van honderden jaren oud.

Het is niet aan jou om te beslissen wat iemand voor zijn/haar verjaardag wenst. En een kind afzeiken op Twitter… Serieus?

Edwin Rasser is kinderdj/kinderentertainer en verzorgt ieder jaar entertainment voor duizenden kinderen.

 

Blijbeeldfunctie

In de maand juni was het nodig om flink tekeer te gaan over het nummer Drank & Drugs. Nog steeds wil ik dit nummer graag nomineren voor het meest Blijheidsbestrijdende nummer ooit gemaakt. Ik kom net terug van zeven weken animatiewerk in Frankrijk en tot mijn grote schrik hoor ik dat Lil’ Kleine nog steeds een idioot groot podium bij kinderen krijgt voor zijn onsympathieke en anti-pedagogische nummer.

En dat podium gebruikt hij nu om kinderen op te hitsen tegen de politie. Sorry. Ik kan er niet meer bij met mijn verstand. Na het uitbrengen van Drank & Drugs was zijn verdediging dat hij ‘nooit zou willen dat kinderen aan de drugs gaan’ en dat hij het nummer niet geschreven zou hebben voor kinderen. Dat klinkt plausibel. Maar op het moment dát je populair wordt bij kinderen moet je je direct realiseren dat je een voorbeeldfunctie hebt.

Ik doe bij deze een oproep aan alle evenement organisatoren die evenementen organiseren voor kinderen (humanen onder de 18 jaar) om deze puber niet meer uit te nodigen. De jeugd heeft de toekomst, laten we de jeugd niet verpesten door een ‘artiest’ uit te nodigen die duidelijk niet om kan gaan met zijn voorbeeldfunctie.

Waar komt die Politie haat überhaupt vandaan? Ik ben ook wel eens een verkeersovertreding begaan en heb daarvoor moeten boeten. Maar op dat moment sta ik de politie uiterst vriendelijk en blij te woord. Ik weet namelijk donders goed dat regels ook voor mij gelden, ook ik heb baat bij een veilige situatie op straat. Afgelopen december stond ik de politie zelfs zo vriendelijk en enthousiast te woord dat ik een blaastest moest afleggen.

Door je op een blije manier in te spannen voor de samenleving geef je het blije voorbeeld. Blijbeeld. Ik heb geen behoefte aan een samenleving die willekeurig zijn middelvinger op gaat steken naar de Politie. De Politie is er voor onze orde en veiligheid. Kritiek mag, maar een oproep voor politiehaat past niet in onze rechtstaat.

Edwin Rasser is kinderdj/kinderentertainer en verzorgt ieder jaar entertainment voor duizenden kinderen.

Muzikale Misser

ollymmLekker cliché maar van muziek krijg ik energie. Zo zat ik dinsdagavond in de auto te luisteren naar Joep & Eva op Q-Music. Er kwam een leuk duetje langs en ik kreeg een glimlach van oor tot oor. Het was aangevraagd door een vrolijke fan met een giechelend stemmetje. Ik zelf was half in gedachten en miste natuurlijk net het moment waarop de titel en artiest genoemd worden. Normaal pak ik dan mijn telefoon om te shazammen maar die was leeg en krijgt kennelijk geen energie van muziek, louter van USB.

Nu net op mijn werkplek komt het liedje langs. Ik reageer superblij “dat deuntje zit al twee dagen in mijn hoofd!” Ik ren nog net geen rondje. Een collega die zelf alleen heavy metal luistert merkt op: “Hey, dat is Olly Murs.” Mijn blijdschap wordt groter maar er ontstaat een lichte verbazing. Blijkt’ie’t gewoon Geshazamd te hebben.

Blij Bindend Stemadvies

potlood

Vandaag ga ik stemmen. Het stemrecht kenmerkt onze vrijheid. En vrijheid geeft ons blijheid. Ik heb nog niet besloten op wie ga ik stemmen. Ooit was ik lid van D66, tegenwoordig zweef ik tussen de rozen van de Partij van de Arbeid en de meeuw van de PVV. Langs de kerkklokken van het CDA. Aan een ballon van D66. Hoe hoog ik zweef en met wie zeg ik lekker niet.

Ik heb het afgelopen jaar trouwens ook gekozen. Ik heb gekozen voor de blijheid. Lachende mensen inspireren mij, energieke mensen motiveren mij, gekke mensen verblijden mij. Ik probeer lachend, energiek en een beetje gek door het leven te zweven. Het valt me trouwens op dat politici ook steeds gekker doen. Zo stond Alexander Pechtold de Macarena te dansen. Of dat nou echt uit pure blijheid was? Nah. pechtoldmacarenaDeed hij het spontaan? Waarschijnlijk niet. Deed hij het voor persoonlijk gewin? Wat maakt het uit! Een beetje blijheid tussen zware onderwerpen als IS is hard nodig.

Het is trouwens wel interessant (en jammer) dat er zulke zware onderwerpen aan bod komen tijdens verkiezingen voor de Provinciale Staten en Waterschappen. Dit zijn bij uitstek blije verkiezingen. Deze verkiezingen gaan over fietspaden voor vrolijk gepensioneerde opaatjes, gestrooide snelwegen tijdens romantische winterdagen en schattige eendjes in landelijke beekjes.

Jammer dat onblije personen dan toch weer sturen op onblije onderwerpen. Daarom zeg ik: Stem deze dag met een lach. Zet een rood lachebekje in het hokje van iemand die blij campagne voert.

De geboorte van mijn blijheid

hangmat-voor-een-tientje-2Sinds kort werk ik voor Gemeente Den Haag. Een nieuwe uitdaging waar ik met veel plezier naar toe ga. Ik stap lachend in de trein, klets met iedereen die langer dan twee seconden oogcontact maakt en doe een dansje als ik uitstap. Niet om anderen blij te maken, maar omdat ik blij word van mijn eigen blijheid. Blijheid werkt aanstekelijk. Ook die van jezelf kennelijk.

Terwijl ik vrolijk om mij heen kijk, verbaas ik me over de grote hoeveelheid norse gezichten. Iedere ochtend chagrijnig voor je uit staren. Onderweg naar een plek waar je eigenlijk niet wil zijn om iets te doen wat je eigenlijk niet wilt. Om dat vol te houden moet je wel heel erg vastklampen aan de financiële hangmat waar je in ligt. Je beseft alleen nog niet dat die hangmat niet in het Paradijs hangt, maar op een industrieterrein, tussen de grijze rookwolken van stress, irritaties en onwil. Vanuit die hangmat bekeken is de wereld wel heel zuur.

In oktober heb ik mijn hangmat opgeborgen. Ik ben verhuisd naar een onzekerder bestaan. Een krot zou je kunnen zeggen. Maar mijn krot bevindt zich wel op een Paradijselijk eiland. Ik weet niet wat morgen brengt. Behalve mijn lach. Die is er altijd. Maar als je wakker wordt op het Paradijs is dat niet zo gek.