3FM verkracht vrouwen via de Radio.

Verdrietig. Het is te erg voor woorden wat er met de twee meisjes is gebeurd afgelopen weekend. Dit zou geen enkele ouder mee mogen maken. Geen enkele ouder wens je dit toe. Onherstelbaar. Onomkeerbaar. Vreselijk.

Het gekke is dat de daders waarschijnlijk even oud zijn als de slachtoffers. Of iets ouder. Maakt niet uit. De vraag is, wat drijft een jongen van 15 om een meisje zo toe te takelen en zelfs van het leven te beroven?

Ik kan die jongens niet lezen. Daar heb ik niet de juiste opleiding voor gehad. Wat ik echter wel weet is dat de hedendaagse rap-muziek veel te veel grenzen overschrijdt. De rapteksten van 5 – 10 jaar geleden waren niet mals. Echter dat was kattenkwaad vergeleken met de teksten van BOEF, Josylvio en andere Youtubers die zich steeds vaker als artiest presenteren.

In de teksten van BOEF worden vrouwen gedecimeerd tot een wegwerpproduct waar je geen respect voor hoeft te hebben. Ze worden muzikaal verkracht. Steeds jongere kinderen blèren de teksten mee. Weten ze waar ze naar luisteren? Wat ze roepen? Misschien niet. Feit is wel dat ze het roepen. En ons brein is zo geprogrammeerd dat als je iets vaker hoort, of beter nog, zèlf zegt: dan onthoud je dat.

Op dat hele principe is marketing gebouwd. Een business van miljarden.

En wie draait deze muziek? Wie maakt het populair? 3FM bijvoorbeeld. Twee jaar geleden probeerde Giel Beelen nog een hitje te maken van het volslagen kansloze ‘nummer’  Drank & Drugs. Nu draait 3FM het liefst ieder uur Habiba. Omdat dat stoer is. En lekker urban.

Ieder jaar investeren we in de jeugd d.m.v. onderwijs en voorlichting. Maar de van overheidsgeld gefinancierde radio vindt het nodig om dat volledig te niet te doen met wat kansloze nummertjes van omhooggevallen Youtubers.

Ik wil graag pleiten voor een luisterwijzer: een kijkwijzer voor muziek. Met exact dezelfde pictogrammen als de kijkwijzer. Mijn advies? Alle ellende waarin vrouwen muzikaal worden verkracht zou niemand ooit hoeven te horen. Achttien+ label erop en nooit meer draaien op de Nederlandse Publieke Omroep.

En de ouders? Ga het gesprek aan over de teksten van de liedjes waar je kind naar luistert.


Edwin Rasser is eigenaar en kinderdj van Blijwin, met zijn kinderdisco’s treedt hij jaarlijks op voor tienduizenden kinderen.

No Boef

Als KinderDJ draai je echt niet alleen K3. Integendeel, enigszins afhankelijk van de leeftijd van het publiek ligt het percentage populaire/top40 muziek tussen de 40% en 90%. En de muziekwereld veranderd. Zeker voor mij als KinderDj. Steeds vaker wordt ‘youtube’ muziek aangevraagd. Muziek die geproduceerd wordt door self-made artiesten. Kijk bijvoorbeeld naar de PPAP rage. En in principe was Gangnam Style van PSY een paar jaar geleden al zo’n internet rage. Leuke, vrolijke liedjes waarbij je geen idee hebt wat er gezongen wordt. De melodie lijn is opgewekt en er kan flink op gefeest worden: ideaal materiaal voor een kinderdj.

Minder ideaal materiaal

Minder blij ben ik met de komst van de alternatieve rap scene. Anderhalf jaar geleden haalde ik nog flink uit naar het nummer ‘Drank en Drugs’ van Lil Kleine. De tekst daarvan is echter een kinderliedje vergeleken met wat rappers als Boef produceren.

Even uitleggen. Boef is een Vlogger/Rapper die er nogal lubere teksten op nahoudt. Ik ga een stukje citeren uit de songtekst van het ‘nummer’ Hosselen:

“Ik ben in de buurt, ik moet hosselen
Politie wil me pakken,
speel verstoppertje
Bitches willen plakken,
maar we fokken ze

Ja we fokken ze,
ik geef geen fok om ze
Ik ben in de buurt,
ik moet hosselen
Politie wil me pakken, speel verstoppertje
Bitches willen plakken,
maar we fokken ze
Ja we fokken ze, ik geef geen fok om ze”

Ik als volwassen KinderDJ van 27 vind eigenlijk dat dit nummer nooit door iemand gehoord zou hoeven te worden. In amerika wordt bij een ‘fuck’-je een nummer gemarkeerd als ‘explicit’. Dit nummer is echter zo voorbij alle grenzen van het toelaatbare dat zelfs een label ‘explicit’ niet meer zou volstaan. Voor teksten als deze zou een nieuw label moeten komen: Gewetenloos.

Waarom ik me hier druk over maak? Omdat hij wordt geadoreerd door een steeds jongere doelgroep. Kinderen van 9, 10, 11 jaar oud komen naar me toe en vragen of ik Boef kan draaien zodat ze dat vervolgens mee kunnen rappen. Dat wil ik niet. Dat kan ik niet.

Waarom ik dat niet kan? Omdat ik weet dat er altijd kinderen zijn die hier nog niet mee in aanraking zijn geweest en het stoer vinden om deze boef vervolgens op Youtube op te zoeken en ook te gaan volgen.

Boef of boef?
Allebei. Boef is, zoals hij zelf waarschijnlijk ook al wist toen hij zijn artiestennaam koos, een ‘boef’. In verschillende vlogs laat hij zien een beetje crimineel gedrag niet te schuwen. Stelen bij een benzinepomp, tijdens een (terechte) staandehouding een agent voor schut zetten (zie afbeeldingen boven).

Figuren als Boef zijn onderdeel van een verhardende samenleving en moeten zeker niet als rolmodel gezien worden door kinderen. Sterker nog, uberhaupt niet gezien worden door kinderen. Hierin zit een stuk verantwoording bij ouders (in gesprek gaan wie je wel volgt op internet en wie niet) maar ook bij Youtube. De laatste keer dat ik checkte zat Boef nog niet achter een leeftijdsgrens en was er ook geen mogelijkheid om hier toe een verzoek in te dienen bij Youtube/Google.

Tot slot zie ik een verantwoordelijkheid bij mij zelf. Ik ga geen Boef meer draaien. Ik maak een flyer waarin ik verwijs naar deze blog om mee te geven aan ouders en kinderen die verzoekjes indienen van boef Boef.


Edwin Rasser is eigenaar en kinderdj van Blijwin, met zijn kinderdisco’s treedt hij jaarlijks op voor tienduizenden kinderen.

Een blijere wereld

Mijn naam is Edwin. En ik ben Kinderdj. Voor ik begin wil ik even wat rechtzetten: Ik ben geen lid van de SGP. Ik ben geen opa. Ik ben niet haatdragend. Ik heb er flink van langs gekregen op Twitter omdat ik mij negatief heb uitgelaten over het nummer “Drank en Drugs”. Niet altijd even inhoudelijk. En als je de SGP retweet transformeer je spontaan in iemand die lid is van de SGP.

Ik ben eigenlijk een heel blij persoon. Iedere ochtend sta ik op met de missie om zoveel mogelijk mensen te laten lachen. Een glimlach, een schaterlach… En zelf lach ik het hardste. Omdat het kan. En omdat je van lachen gelukkig wordt (of in mijn geval: blijft).

Ik weet ook zeker dat je kunt chillen zonder drank en drugs. Ik heb als BOB vaak genoeg een leuke avond gehad zonder alcohol. Drugs heb ik überhaupt nog nooit gebruikt. Ik baal ervan, zoals ik in mijn vorige blog al schreef, dat artiesten het nodig vinden om te verkondigen dat je alleen kunt chillen mét drank en drugs. Ik baal ervan dat ze een kwetsbare doelgroep (tieners) expliciet benoemen in hun tekst waardoor ze zich zeker nog meer aangesproken voelen.

Dit nummer, en met name de effecten ervan, staan een blijere wereld in de weg. Mijn favoriete radio zender pretendeert “Good for you” te zijn. Ik was er altijd van overtuigd dat dit ook zo is. Q-Music is in staat om mijn glimlach groter te maken dan mijn oren toestaan. Echter een radio station die het nummer “Drank & Drugs” draait verkondigt dat alle tieners ja tegen MDMA zeggen. En daar is niks ‘goods’ aan.

Ik streef een blijere wereld na . Zoals ik al zei is drank of drugs niet nodig voor een leuke avond. Voor een blijere wereld ook niet. Sterker nog: het staat een blijere wereld in de weg. Daarom drink ik vanaf nu geen druppel meer. En start ik niet met drugs, nooit.

update 11:57: reactie Q-music
reactie q music


Edwin Rasser is eigenaar en kinderdj van Blijwin, met zijn kinderdisco’s treedt hij jaarlijks op voor tienduizenden kinderen.

Maak ’t mooier. Niet verderfelijk.

Ik word gek. Mijn naam is Edwin en ik ben Kinderdj. Ik probeer kinderen van de basisschool de avonden van hun leven te bezorgen door de allerleukste disco’s voor ze neer te zetten. En dat is tegenwoordig niet, zoals velen denken, het draaien van K3, Disneyliedjes en Tsjoe Tsjoe Wa. Dat betekent dat je hippe Top40 draait. Niets mis mee zou je denken. Tot je beseft dat vreselijke nummers (ik noem het bewust geen muziek) als “Ik wil met je sexen” en “Drank en drugs” hoog scoren in de hitparades.

Ludieke apres ski muziek als “Seks met die kale” bestaat al jaren en moeten kunnen. De overduidelijke knipoog en verder weinig aanstootgevende teksten zijn voor mij geen enkel probleem. Maar toen afgelopen weekend het nummer “Drank en Drugs” voor het eerst op een disco feestje werd aangevraagd door een 12-jarige werd ik gek. Niet van buiten, van binnen.

Ik kan het een 12-jarige niet kwalijk nemen dat ze een populair nummer aanvraagt. Ik vind wel dat je het een platenlabel kwalijk kan nemen dat een nummer met teksten als “alle tieners zeggen ja tegen MDMA” überhaupt uit durft te brengen. Je kan het Youtube kwalijk nemen dat dit soort rommel niet direct verwijderd wordt. Je zou het mij kwalijk kunnen nemen als ik dit nummer zou draaien zonder dit soort zinsnedes weg te bliepen. Want dat doe ik. De populariteit van dit soort teksten is een gevaar voor de ontwikkeling van het kind en daarmee voor de toekomst van onze samenleving.

Ik ben absoluut niet voor een verbod. Je ziet in landen als de Verenigde Staten waar het wel verboden is dat het probleem nog veel groter is (vertaal de tekst van een willekeurig liedje uit dit land en je weet waarom). Ik doe aanspraak op een stuk fatsoen. Het fatsoen van Radio stations die deze rommel draaien, Het fatsoen van “artiesten” die dit soort zooi schrijven (waarschijnlijk onder invloed van MDMA) en het fatsoen van contentplatformen als Youtube die deze zooi niet weren. En wat mij betreft is een leeftijdsgrens niet eens voldoende. Niemand, ook volwassenen niet, krijgt een blijere blik op de wereld van dit soort gedrochten.

Het is makkelijk om goedkoop te scoren met rommel. Echter maak je de wereld een stuk mooier en blijer als je kan scoren zonder kinderen te verpesten.


Edwin Rasser is eigenaar en kinderdj van Blijwin, met zijn kinderdisco’s treedt hij jaarlijks op voor tienduizenden kinderen.