Van chillen in de Efteling naar weggejaagd worden door de Beveiliging.

Regelmatig rijd ik ongeveer 100 kilometer naar de Efteling. Even bijkomen van een druk leven. Meestal laat ik dan zelfs mijn telefoon in de auto: verplichte rust. Geen meldingen, Geen telefoontjes en Even helemaal niks checken. Ik kan het iedereen aanbevelen. Chillen in de Efteling zonder telefoon is één van de fijnste dingen die er is.

Hoe anders was dat vorige week maandag. Omdat de Efteling sinds vorige week bezig is met de afbraak van de Python (om hem opnieuw op te bouwen) leek het me leuk om mijn telefoon mee te nemen. Een fotootje trekken (vlaams red.) van een achtbaan in afbouw: dat had ik nog nooit gedaan. Voor de zekerheid nam ik mijn telefoon me: op vliegtuigmodus.

Aangekomen in het park bleek het veel drukker dan ik had verwacht. Normaliter is het op een doordeweekse dag in de winter uitgestorven. Nu was het redelijk druk. Ik besloot om langzaamaan het park te verkennen, checken waar het enigszins rustig was.

Toen ik door Ruigrijk liep had ik het idee dat ik gevolgd werd. Ik besloot Station de Oost in- en uit te lopen en mijn vermoeden werd bevestigd: er liep een beveiliger achter mij aan. Net toen ik een foto van de Python stond te maken werd ik op mijn schouder geklopt.

python afbraak efteling
De bewuste foto

Meneer de beveiliger wilde graag weten met wie ik hier was en wat ik hier kwam doen. Meneer keek absoluut niet blij en in een gemiddelde politiestaat hanteren agenten een vriendelijkere toon. Mijn uitleg dat ik hier alleen was en om te chillen vond hij raar en hij stelde nog wat rare vragen. Ik melde hem dat ik het een onprettig gesprek vond en dat ik verder ging. Toen ik wegliep ben ik nog even door deze rare, on-Eftelingse man gevolgd.

Ik voelde me geïntimideerd, etnisch geprofileerd (nouja, niet etnisch, maar wel geprofileerd) omdat ik alleen was en voelde me volledig niet welkom. Sterker nog: ik had me nog nooit zo on-welkom gevoeld in een attractiepark. De Efteling schijnt hoog in lijstjes van medewerkervriendelijkheid en gastvrijheid. Waarom is mij echt een raadsel.

Omdat ik graag wilde weten wat er aan de hand was, en ik de beveiliger een oprecht nare man vond die mij een naar en boos gevoel gaf, besloot ik verhaal te halen bij de gastenservice.

Ik had geluk. Dacht ik. Er stond een wat oudere vrouwelijke medewerker achter de balie en mijn gedachte was: zij gaat dit voor mij oplossen. Toen ik haar echter vertelde dat ik boos was, me niet welkom voelde en mijn abonnement per direct op wilde zeggen bleek dat ik ditmaal verkeerd etnisch (nee, niet etnisch, ik weet het) geprofileerd had.

Volgens deze mevrouw voelde ik me niet welkom omdat ik het gastvrije gevoel niet toeliet. En ik voelde wat boosheid omdat ik dat zelf toeliet. In plaats van mij een glas water aan te bieden en excuses aan te bieden bracht ze mijn lichtelijke irritatie naar een kookpunt. Excuses kon ze niet aanbieden. Want zij had niets gedaan. En als ik excuses van de Efteling wilde, dan moest ik maar contact opnemen met de Efteling. Waarschijnlijk vond ze het voorval zo erg dat ze spontaan wilde ontkennen dat zij op dat moment de Efteling representeerde.

Met deze vrouw kwam ik geen steek verder. Ik wilde nog steeds graag weten wat er aan de hand was. Was dit nieuw beleid van de Efteling? Om mannen die alleen het park te bezoeken uitvoerig te ondervragen? Zijn dit de goede voornemens van 2018? Het nieuwe jaar was immers pas net aangebroken. Ik besloot te vragen naar de manager. Na wat spartelen (“wat wil je met hem bespreken dan?”) deed ze een belletje voor me. Uiteraard kreeg ik niets te drinken en liep ze weg om gezellig met haar collega’s te kletsen.

Na een minuut of 10 kwam er een beveiligingsdame aanlopen. Ik begon haar het verhaal te vertellen maar ze onderbrak me. Nu denk je vast dat ze spontaan excuses aan begon te bieden. Nee hoor, ze vond de muziek (van de Efteling) te hard staan om een zinnig woord te kunnen wisselen. En waarschijnlijk was ze bang dat andere gasten mee zouden luisteren.

Natuurlijk toonde ook deze medewerker van de Efteling weinig tot geen begrip (“U zult zich wel verdacht gedragen hebben”, “U zal wel aanleiding gegeven hebben”, “Ik ben er niet bij geweest, ik kan niet oordelen over mijn collega”). Nog nooit ben ik zo kansloos te woord gestaan in een attractiepark. Drie medewerkers die keihard falen.

  1. De beveiliger mocht mij wel degelijk aanspreken. Dat had hij echter op een normale toon moeten doen
  2. De medewerker van de gastenservice had direct excuses aan moeten bieden, niet in de verdediging moeten schieten, mijn klacht aan moeten horen én de beveiliger er op de één of andere manier op aan moeten spreken
  3. Ze had de manager moeten bellen, en niet deze collega van de beveiliger. Zij zette mij direct weg als zeurkous. Aan alle drie de medewerkers ontbrak in deze situaties elke vorm van sympathie, empathie en gastvrijheid.

Uiteindelijk heb ik het getracht op te lossen door te bellen naar de Efteling. Zelfs dat mocht niet baten, ze stuurde me naar huis en ik moest de klacht maar digitaal indienen.

arrestatie man efteling
Gearresteerde man waardoor ik naar de kapper moest

Dat heb ik gedaan. Twintig uur (twintig!!!!!) na het voorval werd ik gebeld door een medewerker van de gastenservice. Deze meneer betreurde de situatie. Er was een week eerder iets voor gevallen met een één of andere idioot met blond lang haar. Hij zou de medewerkers van de Efteling iets aan willen doen.

Als goedmaker bood hij mij aan dat als ik mijn abonnement toch weer ga verlengen ik mag komen lunchen in Polle’s Keuken met twee personen.

Dat is natuurlijk heel vriendelijk aangeboden. Maar ik ga mijn abonnement niet verlengen als ik niet weet of ik mij de volgende keer wel weer gastvrij ga voelen. Ik krijg een lunch voor 2 personen, dan moet ik wel nog even een extra entree voor iemand anders aftikken terwijl ik misschien wel weer het park uit word gejaagd. Oké, ik heb een kappertje genomen (thanks voor alle complimentjes), maar de betreffende medewerkers gaan waarschijnlijk nog steeds hetzelfde te werk.

Het is natuurlijk écht heel erg dat de Efteling bedreigd is. Maar dat geeft nog geen vrijbrief aan medewerkers om mensen met lange blonde haren aan te spreken op het feit dat ze alleen zijn. Dat zou geen reden moeten zijn waarom ik ruim 200 kilometer rijd om maar 20 minuten in de Efteling te zijn zonder ook maar één keer de Baron te doen. Het is vreemd dat je een manager nodig hebt om een probleem op de vloer op te lossen en die vervolgens niet te spreken krijgt.

Eén gedachte over “Van chillen in de Efteling naar weggejaagd worden door de Beveiliging.”

  1. Wow… wat een verhaal. De efteling staat er niet netjes op zeg! En ja, begrijpelijk dat er extra opgelet wordt, maar dat wil nog niet zeggen dat ze zomaar mensen op een onbeschofte manier mogen aanspreken.
    Niet netjes efteling, om ons disco vriendje Edwin zo te behandelen. minpunten voor de efteling!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *